Πέμπτη βράδυ, πετυχαίνω κατά τύχη στο in.gr(http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=796971) ότι στη Θεσσαλονίκη, θα γίνουν οι εκδηλώσεις για τα Ευρωπαϊκά Βραβεία Θεάτρου με πιο ενδιαφέρον γεγονός φυσικά, τις βραβευμένες παραστάσεις από διάφορους θίασους. Μου έκανε εντύπωση πως ένα τέτοιο γεγονός είχε τύχει μηδενικής προβολής σε επίπεδο αφισών κτλ. Θεωρώντας το μοναδική ευκαιρία επέλεξα να δώ το Πέερ Γκυντ του Ιψεν σε σκηνοθεσία Πέτερ Ζαντεκ από την ομάδα Μπερλινερ Ανσαμπλ (ή κάτι τέτοιο, http://www.ntng.gr/). Τα εισιτήρια ακριβά: 60 ευρώ πλατεία (χωρίς φοιτητικά) 40 ευρώ Α εξώστης (25 ευρώ φοιτητικό), 30 ευρώ B εξώστης(20 ευρώ φοιτητικό). Φτάνοντας στο ταμείο είχε μόνο εισιτήρια για τον B εξώστη.
Κυριακή βράδυ, ώρα 20:45 με επίσημη ώρα έναρξη της παράστασης 21:00. Μπαίνω στο Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδων, ανεβαίνω τρεις, τέσσερις ορόφους μέχρι τον Β εξώστη και κάθομαι στην θέση μου. Λίγο απορώ γιατί βλέπω ένα τραπέζι με ομιλητές (στις 19:30 ξεκινούσε η τελετή απονομής των βραβείων). Ρωτώ μια ταξιθέτρια και με καθυσηχάζει. Η ώρα περνάει, κάποιες τοποθετήσεις, κυρίως ηθοποιών και σκηνοθετων, ήταν ενδιαφέρουσες, άλλα δεν είχα πάει για να εξασκήσω τα Γαλλικά (κυρίως) και τα Αγγλικά μου αλλά για να δώ την παράσταση. Επίσης το έργο ήταν διάρκειας 3μιση ωρών. Πότε θα ξεκινούσε;
Η ώρα πάει 21:15 με 21:30. Ο Πέτερ Ζάντεκ τελικά δεν θα έπερνε το βραβείο γιατί επέλεξε να μη διακόψει τη δουλειά του σε ένα νέο έργο που επρόκειτο να παρουσιάσει. Από την επιτροπή του τέθηκε ότι “αν δεν έρθεις, δε θα βραβευθείς”. Αυτός έστειλε επίστολή την όποία κάποιος από το πανελ ξεκίνησε να διαβάζει. Εκτός των άλλων έλεγε “…σε τελική ανάλυση με βραβεύετε για το έργο μου και όχι for using olympic airways…”. Περίπου, εκείνη τη στιγμή, βγαίνει πίσω από την αυλαία του θεάτρου μία ηθοποιός (αυτή που έπαιζε την μητέρα του Γκυντ) και τα ψιλοχώνει στο πάνελ σε φάση πότε θα ξεκινήσουμε, το παίξιμο του έργου θέλει ενέργεια (it needs… και έκανε κίνηση με το σώμα της). Πέφτει χειροκρότημα από το κοινό (κλασσική ελληνική φάση αν και έχω την αίσθηση ότι υπήρχε αρκετος κόσμος με βαθιά γνώση του θεάτρου). Το πανελ αρον αρον διαλυεται και αρχίζει η προετοιμασία για την έναρξη της παράστασης.
Μετά από μισή ώρα με τρία τέταρτα η παράσταση ξεκίνησε. Από θέατρο δεν έχω γνώσεις, αλλά γι’ αυτό γράφω στο blog μου και όχι σε περιοδικό για το θέατρο.Το να παρακολουθήσεις από τον δεύτερο εξώστη ήταν λίγο δύσκολο αλλά μετά από λίγο συνήθιζες. Όπως επίσης και η εναλλαγή του βλέμματος μεταξύ σκηνής και υπερτιτλων (μια και δεν ξέρω γερμανικά). Η σκηνή είχε μεγάλο βάθος ενώ ο θίασος ήταν πολυμελής. Εντύπωση μου έκανε η πολύ καλή φυσική κατάσταση των ηθοποιών. Ο Πέερ Γκυντ με τις ιστορίες του, …., …., βρίσκεται διωγμένος απ’ το χωρίο του με μόνη την αγάπη της μητέρας του και της Solveig, …, δελεάζεται να γίνει βασιλιάς των Troll αλλά φεύγει γιατι… .
Η τρίτη(;) πράξη κλείνει με τον θάνατο της μητέρας του. Ακολουθεί διάλλειμα ενώ η ώρα έχει πάει 12 παρά. Αφού δείχνω την ασχετοσύνη μου περι θεάτρου σε δυο συμπαθητικές κοπελιές που καθόταν δίπλα μου (καρτέλες φορούσαν, τι ρόλο ακριβώς είχαν θα σας γελάσω) , άρχισα να σκέφτομαι να κατέβω χαμηλότερα, σε κάναν πρώτο εξώστη μια και φαινόνταν να αδειάζουν κάποιες θέσεις λόγω της προχωρημένη ώρας. Τελικά κατέβηκα πρώτο εξώστη.
Μετά το διάλλειμα βλέπουμε τον Πέερ να γίνεται δουλέμπορος, ψευδόπροφήτης, βασιλιάς των τρελών … για να γυρίσει πίσω και να ανακαλύψει που βρίσκεται ο “πραγματικός”(himself) Πεερ Γκυντ. Παράσταση μελετημένη στη λεπτομέρεια, χωρίς να υπάρχει τίποτα περιττό. Σε επίπεδο ιστορίας, για εμένα έκανε κάποια κοιλιά από μετά το διάλειμα μέχρι που ο Πέερ επιστρέφει εκεί απ’ όπου ξεκίνησε, αλλά αυτό συντελούσε στο να υπάρχει μια σταδιακή κλιμάκωση προς το τέλος.
Ώρα 2 πάρά. Βγαίνω από το Θέατρο πέφτοντας σε κάποιες “γνωστές” φάτσες. Ξεκινάω περπάτημα προς Τούμπα και σκεφτόμουν αυτά που είδα τόσο σε επίπεδο παράστασης, ηθοποιών αλλά και το σκηνικό που παίχτηκε πριν από την παράσταση. Ωραία εμπειρία και σίγουρα τέτοια γεγονότα θα πρέπει να τυγχάνουν μεγαλύτερης προβολής.
Ante na sou kanw podariko…
kalo blogging!
Ki egw na sou kanw to deutero podariko!!!! Kalo blogging loipon! Se ligo 8a deite kai to diko mou blog! eimai sti fasi anazitisis onomatos!!!
kali arhi!oraia pernate ekei ston bora.
ps:kapoiosdimitris koimatai:)
egw loipon 8a eimai i 4h e? ante kalh arxh! a! wraio onoma!
Δελτίο Τύπου
Η Θεατρική Εταιρεία Πόλις πρόκειται να παρουσιάσει την θεατρική παράσταση Κοραή 4 – Προσβάσιμος χώρος στον χώρο Ιστορικής Μνήμης 1941-1944, πρώην Κρατητήρια της Γκεστάπο, στο Μέγαρο της Εθνικής Ασφαλιστικής της οδού Κοραή, στην Αθήνα. Ο χώρος ανήκει στην Εθνική Ασφαλιστική και μας παραχωρείται για την παρουσίαση της συγκεκριμένης παράστασης.
Το καινούργιο νεοελληνικό κείμενο της Αιμιλίας Βάλβη, εξ’ αφορμής του χώρου, πραγματεύεται τον αγώνα του ανθρώπου για αντίσταση σε κάθε μορφή απολυταρχισμού και ελέγχου από ανεξέλεγκτους φορείς εξουσίας. Επιχειρεί να μιλήσει για τους σύγχρονους τόπους αλλά και τρόπους βασανιστηρίων. Τα βασανιστήρια σήμερα δεν έχουν σαν στόχο την πληροφορία που πιθανά γνωρίζει ο κρατούμενος αλλά τον ίδιο ως προσωπικότητα. Οι άνθρωποι που σήμερα βασανίζονται στον πλανήτη δεν βασανίζονται γι’ αυτά που γνωρίζουν αλλά γι’ αυτό που είναι. Αυτό που ενοχλεί είναι οι επιλογές ζωής των κρατουμένων που πρέπει όχι απλώς ν’ αλλάξουν αλλά να πάψουν να υπάρχουν ως τέτοιες, γεγονός που συνεπάγεται την ολοκληρωτική εξόντωση του κρατουμένου. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο η παράσταση αφηγείται την ιστορία μιας τυφλής γυναίκας και του συντρόφου της που η ίδια τους η ζωή (μια ζωή που υπερασπίζεται το όνειρο, τον έρωτα, την ελεύθερη πολιτική και πολιτιστική δράση) είναι αιρετική. Για το λόγο αυτό η γυναίκα συλλαμβάνεται και ο φορέας της εξουσίας χρησιμοποιεί κάθε προσωπική στιγμή του ζευγαριού και κατορθώνει να μεταστρέψει τον άντρα από σύντροφο, σε βασανιστή.
Η παρουσίαση της δουλειάς μας θα ξεκινήσει με τη μορφή ανοιχτών προβών το μήνα Μάιο προκειμένου να ανακαλύψουμε μαζί με το κοινό που θα τις παρακολουθήσει, τις ιδιαιτερότητες και το φορτίο του χώρου πριν, προχωρήσουμε στην τελική διαμόρφωση της παράστασης. Χρειαζόμαστε την ελεύθερη συμμετοχή του κοινού κατά τη διάρκεια των δοκιμών ώστε μαζί να καταλήξουμε τον τρόπο που μπορεί κανείς να αγγίξει έναν τόσο φορτισμένο χώρο μνήμης και ιστορίας. Αναζητούμε τον τρόπο να σταθούμε με σεβασμό στη μνήμη αυτή, αλλά και να βιώσουμε εκ νέου την αλήθεια ενός πολύ σύγχρονου μηνύματος, που λέει πως εξακολουθούμε να μην είμαστε ελεύθεροι και να διαιωνίζουμε με την αδιαφορία, τόπους σύγχρονων βασανιστηρίων. Αυτός ο προβληματισμός διέπει ολόκληρη τη διαδικασία της πρόβας από την πρώτη στιγμή που ξεκινήσαμε : Πώς η ιστορία συναντά τη σημερινή αλήθεια, πώς η δική μου αλήθεια μίας σύγχρονης καθημερινότητας αποκτά κοινά στοιχεία με μία ζοφερή και συγκλονιστική αλήθεια ενός όχι και τόσο μακρινού παρελθόντος, και πως αυτά τα κοινά στοιχεία αποκτούν οικουμενική αξία.
Πληροφορίες: Από 14 μέχρι 31 Μαΐου 2008 κάθε μέρα εκτός Πέμπτης στις 22:00 θα παρουσιάζονται με τη μορφή της ανοιχτής πρόβας αποσπάσματα ή και ολόκληρο το έργο. Το ενδιαφερόμενο κοινό πρέπει οπωσδήποτε να επικοινωνήσει διότι οι θέσεις θεατών σε αυτή τη φάση θα είναι περιορισμένες. τηλ. επικοινωνίας 6978638355 (καθημερινά από 10:00-14:00)
Info:
Κοραή 4 – Προσβάσιμος χώρος της Αιμιλίας Βάλβη
Σκηνοθεσία: Ελένη Γεωργοπούλου
Κίνηση : Νικολέτα Ξεναρίου
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Φωτογραφίες: Σοφία Καλαμπάκα
Παίζουν: Μαρία Τσιμά, Αιμιλία Βάλβη, Κωσταντής Μιζάρας
Παραγωγή: Θεατρική Εταιρεία Πόλις
Τηλ. επικοινωνίας: 6978/638355 και 6974/316537
http://korah4.blogspot.com/